وقتي مي خواهيم حالت هاي دروني و روحي خودمان

مانند شادي و غم و درد و افسوس و .... را به زبان بياوريم از

کلمه هایي مثل کاش ، به به ، آه ، دريغ و ... استفاده مي کنيم .

 به اين کلمه ها شبه جمله يا صوت مي گوييم .

اين کلمه ها معنايي مانند جمله دارند .

مانند :

آه : مثل اين است که مي گویيم ، درد مي کشم .

به به:مثل اين است که مي گویيم ، چه خوب است  

افرين:مثل اين است که مي گویيم ، تو را تحسين مي کنم .

به اين کلمات صوت هم مي گوييم ، چون مثل اين که از شدت

 ناراحتي يا خوش حالي يا درد ، صدایي از حلق و دهان خود

درمي آوريم . مانند : آه ! آخ !

به = ( بسيارخوب است )

به به = ( بسيار بسيار خوب است )

شاباش = ( شادباش ) ( تو شاد باش )

دريغا = ( افسوس مي خورم )

زينهار = ( دوري كن )

هشدار ، هوشدار = ( آگاه باش )

هان = ( آگاه باش )

آري = ( تصديق مي كنم )

بارك الله = ( خدابركت دهد ) ( خدا مبارك كند )

ماشاءالله = ( آنچه را كه خدا خواهد )

اَحسـَنـْتَ = ( خوب كردي )  

مرحبا = ( خوش آمدي )